|
بعضي اشخاص كه قرآن كريم به آنها اشاره
كرده و نام
نبرده است
| آصفبن برخيا : وزير حضرت سليمان |
2 |
آسيه : زن فرعون |
1 |
| اِخْوَةُ يوسف : برادران يوسف |
4 |
اَبْرَهه : اصحاب فيل |
3 |
| اَشْعِيا : يكي از پيامبران |
6 |
اِسرافيل : يكي از فرشتگان |
5 |
| عزيزمصر : در داستان حضرت يوسف |
8 |
اصحاب كهف |
7 |
| برصيص |
10 |
فرزند لقمان |
9 |
| بِلْقيس ملكه سباء |
12 |
بَلْعَم باعُور |
11 |
| حزقيل |
14 |
بنيامين : فرزند حضرت يعقوب |
13 |
| حَوّا : همسر حضرت آدم |
16 |
مادر حضرت مريم |
15 |
| خِضْر (ع) |
18 |
حوارّيون |
17 |
| ساره : همسر حضرت ابراهيم |
20 |
زليخا : زن عزيز مصر |
19 |
| عِزرائيل : ملك الموت |
22 |
شَدّاد |
21 |
| قابيل : فرزند حضرت آدم |
24 |
هاجر مادر اسماعيل (ع) |
23 |
| مؤمن آل فرعون |
26 |
خواهر حضرت موسي |
25 |
| هابيل : فرزند حضرت آدم |
28 |
نَمْرُود |
27 |
| مادر حضرت موسي |
30 |
امرأة نوح : زن حضرت نوح |
29 |
| حضرت علي (ع) و فاطمه و حسن و حسين (ع) كه در آيه مباهله به ايشان اشاره شده است. |
31 |
شهرها و اماكن و كوههايي كه نامشان در قرآن آمده است
بَكَّة : نام ديكر مكه است
يَثْرِبْ : نام قديم مدينه
بَدْرْ : قريه اي نزديك مدينه كه اولين جنگ مسلمانان با كفار در آنجا واقع شد.
اُحُدْ : نام محلي است كه مسلمانان با كفار جنگيدند.
حُنَيْنْ : قريه اي است نزديك طائف.
مِصْرِ وَ بابِلْ : به مناطق جغرافيايي رجوع كنيد.
اَلْاَيْكَةْ : كشور قوم شعيب.
حِجْرْ : منازلي در ناحيه شام كنار وادي القري مي باشد.
اَحْقافْ : كوههاي شن ميان عمان و حَضَر موت.
طُوْرِ سيناء : كوهي است كه حضرت موسي از آنجا از طرف خداوند مورد ندا واقع شد.
جُودي : نام كوهي كه كشتي نوح در آنجا قرار گرفت.
طُوي : نام درهاي است.
كَهْفْ : محل اصحاب كهف.
رَقيمْ : بعضي گفته اند نام محلي است كه اصحاب كهف از آن خارج شدند و بعضي گفته اند نام دره اي است.
اَلْعِرَمْ : نام دره اي است.
حَرْدْ : نام قريه اي است.
صَريمْ : زميني است در يمن كه به اسم خوانده مي شود.
جُرُزْ : نام زميني كه گياه در آن روئيده نمي شود.
اَلطّاغيه : گفته شده نام سرزميني است كه قوم ثمود در آن هلاك شدند.
نام گياهاني كه در قرآن آمده است
اَثْل ْ: شوره، گز اَعْنابْ : انگور
ها
بَصَلْ : پياز بَقْلْ : تره
حَبّ : دانه خَشَبْ : چوب
خَمْطْ : ميوه درخت اراك، تلخ از هر چيزي انار رُطَبْ : خرماي تازه
رُمّانْ : انار زَقُّومْ : درختي است در جهنم
زَنْجَبيل : بيخ نباتي (ريشه نباتي) سُنْبُلَة : خوشه گندم
شَجَرْ : درخت ضَرِيعْ : خرا خشك زهر دار
طَلْحْ : درخت موز عَدَسْ : يكي از حبوبات
عُرْجُونْ : چوب خوشه خرما طَلْعْ : شكوفه درخت خرما
عَصْفْ : برگ خشك فاكَهِة : ميوه
فُوْم : سير قِطْميرْ : پوسته درخت خرما
قِنْوْ : خوشه خرما مَعْرُوشاتْ : درختاني كه سقفي و عرشي مي خواهند.
نَباتْ : روئيدني ها نَجْمْ : گياه بي ساقه
نَخْل : درخت خرما نَقيرْ : شكاف هسته خرما
نَوي : هسته خرما هَشيمْ : گياه خشك نرم شده
وَرَقَه : برگ درخت يَقْطينْ : كدو (بوته كدو)
حيواناتي كه نامشان در قرآن آمده است
بَعيرْ : شتر بِغالْ : استر
بَقَرْ : گاو بَقَرَة : ماده گاو
ثُعْبانْ : مار بزرگ اَلْجَانّ : مار
جِرادْ : ملخ جَمالْ : شتران
جَوارِحْ : سگ و مرغ شكاري اَلْجِيادْ : اسب نيكو
حامْ : شتر آزاد حِمارْ : خر
حَمُولَة : شتران باركش حُوتْ : ماهي
حَيَّةٌ : مار حيتانْ : ماهي ها
خَنازيرْ : خوكها فيلْ : پيل
قِرَدَة : ميمون قَسْوَرة : شير
اَلْقُمَّلْ : شپش اَلْكَلْبْ : سگ
اَلْمعز: بز اَلْموريات : اسبان
اَلنّاقَة : شتر ماده اَلنَّعْجَة : ميش ماده
اَلنَّحْل : زنبورعسل اَلنّمْل : مورچه
هُدْهُدْ : شانه بسر وَصيلَة : گوسفند ماده
اَبابيل : دسته هاي مرغان اِبِلْ : شتر
اَنْعامْ : چهار پايان اَوْبارْ: پشم شتر
بُحَيْرَهْ : ماده شتر بُدْنْ : قرباني كه به مكه فرستند
بَعُوضَة : پشه خَيْلْ : اسبان
دابَّة : جنبنده دابَّةُ الْاَرْضْ : موريانه
دَوّاب : جنبندگان اَلذِّئْبْ : گرگ
الذُبابْ : مگس اَلسّائِبَة : شتر آزاد كه براي نذري و قرباني گذاشته شدهاست.
اَلصّافِناتْ : اسباني كه وقت ايستادن ضَأْن ْ: ميش
نوك سم پاي چهارم خود را زمين مي گذارند.
طائِرْ : پرنده اَلْعادِياتْ : اسبان دونده
اَلْعِجْلْ : گوساله اَلعَرِم : موش صحرايي
اَلْعِشارْ : شتران ده ماهه آبستن عَنْكَبُوتْ : كارتنه
عَوانْ : گاو ميان سال اَلْغُرابْ : كلاغ
اَلْغَنَمْ : گوسفند فَراش : پروانه
|